Otto Landsberg
Biografia
Otto Landsberg urodził się 4 grudnia 1869 w Rybniku. Był niemieckim politykiem i prawnikiem, absolwentem Królewskiego Gimnazjum w Ostrowie oraz Wydziału Prawa Uniwersytetu w Berlinie. Początkowo pracował jako referendarz, m.in. w Ostrowiu i Poznaniu, a w 1895 zdał egzamin asesorski i rozpoczął praktykę adwokacką w Magdeburgu.
W 1890 wstąpił do SPD. W latach 1903–1909 był radnym Magdeburga. W 1912 uzyskał mandat posła z okręgu Magdeburg. Reprezentował prawe skrzydło SPD i jako jeden z nielicznych nie opuścił sali Reichstagu podczas toastu za cesarza w maju 1912, co naraziło go na krytykę ze strony partii. Po rewolucji wspierał demokratyczne reformy prawa i wprowadzenie proporcjonalnej ordynacji wyborczej oraz przyznanie praw wyborczych kobiet.
Po abdykacji cesarza objął stanowisko w Radzie Pełnomocników Ludowych, będąc czlonkiem SPD. Pełnił funkcję komisarza ludowego do spraw prasy i informacji. W 1919 został posłem do Zgromadzenia Narodowego i objął stanowisko sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości, a następnie ministra sprawiedliwości Rzeszy w pierwszym demokratycznie wybranym rządzie niemieckim. Został członkiem komisji negocjującej traktat wersalski; protestując przeciw dyktatowi nie złożył podpisu. W latach 1920–1923 kierował misją niemiecką w Brukseli. W 1924 ponownie podjął pracę adwokata. W latach 1924–1933 był posłem do Reichstagu, ekspertem ds. prawa SPD i reprezentantem Rządu Pruskiego. W 1933, po delegalizacji SPD, wyemigrował. W 1938 pozbawiono go obywatelstwa. II wojna światowa spędził w Holandii. Po wojnie pozostał w Holandii, współpracując z Neuer Vorwärts.