Marek Bik
Biografia
Urodził się 21 stycznia 1962 w Rybniku. Po ukończeniu XIV Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Krakowie w 1982 r. pracował w Zakładzie Doświadczalnym Akademii Rolniczej w Krakowie (1983–1984) oraz w Zakładzie Instalacji Sanitarnych w Krakowie (1985–1990).
W działalność opozycyjna zaangażował się w 1979 r.; brał udział w demonstracjach, m.in. w Krakowie upamiętniających święto 11 listopada. 27 kwietnia 1980 r. wspólnie z Jerzym Mohlem zorganizował demonstrację upamiętniającą 40. rocznicę zbrodni katyńskiej na Rynku Głównym w Krakowie. Został zatrzymany przez SB i przesłuchiwany.
W 1981 r. współpracował z Sekcją Informacji Zarządu Regionu Małopolska NSZZ „Solidarność” rozklejając plakaty i ulotki; dwukrotnie był przy tych pracach zatrzymywany przez SB. Jesienią 1981 r. został członkiem Komitetu Obrony Więzionych za Przekonania. W listopadzie 1981 r. wstąpił do Konfederacji Polski Niepodległej (KPN).
Po wprowadzeniu stanu wojennego uczestniczył w strajkach okupacyjnych na zajezdniach MPK Podgórze i Łagiewniki, a następnie na zajezdni MPK Czyżyny w Krakowie (13–15 grudnia 1981 r.). Od 17 grudnia 1981 r. do czerwca 1982 r. był członkiem Kierownictwa Akcji Bieżącej KPN w Krakowie, współorganizatorem i uczestnikiem demonstracji 13 marca i 13 kwietnia 1982 r. na Rynku Głównym w Krakowie oraz innych form działalności opozycyjnej.
24 czerwca 1982 r. został aresztowany przez SB; 9 listopada 1982 r. skazany na 3 lata pozbawienia wolności przez Sąd Warszawskiego Okręgu Wojskowego. Oskarżono go o działania mające na celu obalenie ustroju i rozpowszechnianie materiałów. Był osadzony w zakładach karnych we Wrocławiu i Strzelinie; 3 sierpnia 1983 r. zwolniono go na podstawie amnestii uchwalonej 22 lipca 1983 r. (10 lat później Izba Wojskowa SN uniewinniła go od zarzutów).
Po wyjściu na wolność kontynuował działalność opozycyjną: był m.in. współorganizatorem Marszu Szlakiem Kadrówki w 1984 r., a także współzałożycielem i działaczem Inicjatywy Obywatelskiej w Obronie Praw Człowieka Przeciw Przemocy. Po odesłaniu książeczki wojskowej w październiku 1985 r. został powołany do odbycia służby wojskowej w Przemyślu, skąd po kilkunastu dniach został wydalony. Był współzałożycielem i działaczem Ruchu Wolność i Pokój (WiP) oraz współorganizatorem demonstracji i akcji organizowanych przez WiP na terenie Polski. Brał udział w głodówkach protestacyjnych w 1985 r. (po zabójstwie ks. Jerzego Popiełuszki) w Bieżanowie (Kraków) i w 1987 r. w Bydgoszczy. W kwietniu–maju 1988 r. był uczestnikiem strajku w Hucie im. Lenina, a w sierpniu 1988 r. wspomagał strajk w Hucie Stalowa Wola.
Był wielokrotnie zatrzymywany i przesłuchiwany przez SB, a także w latach 1984–1988 skazywany przez kolegia do spraw wykroczeń w Gdańsku-Wrzeszczu, Jędrzejowie, Krakowie, Stalowej Woli i Warszawie za swoją działalność. W latach 1990–2003 uczestniczył w manifestacjach anarchistycznych, ekologicznych i proczeczeńskich; w 1991 r. był współorganizato rem i uczestnikiem akcji protestacyjnej „Tama Tamie” w Czorsztynie.
Od 2015 r. jest magazynierem zbiorów Muzeum Armii Krajowej w Krakowie.