Lidia Grychtołówna-Ekiert
Biografia
Urodziła się 18 lipca 1928 roku w Rybniku. Dzieciństwo spędziła na Śląsku; jej matką była Antonina (1898–1991), która grała dobrze na fortepianie, a ojcem był Karol Grychtoł (1897–1961), pracujący w rybnickim starostwie.
Od 6 roku życia uczyła się gry na fortepianie u Wandy Chmielowskiej. Jeździła z rodzicami na lekcje dwa razy w tygodniu z Rybnika do Katowic. W latach 1941–1944 uczyła się prywatnie u Karola Szafranka. W latach 1945–1951 studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach pod kierunkiem Wandy Chmielowskiej. Po ukończeniu studiów kontynuowała naukę u Zbigniewa Drzewieckiego, a w latach 1957–1959 brała udział w kursach pod kierunkiem Artura Benedettiego Michelangelego.
Jest laureatką VII miejsca na VI Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie w 1955. W 1956 zdobyła III nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Roberta Schumanna w Berlinie. W latach 1958 i 1959 otrzymała nagrody pozaregulaminowe na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Ferruccio Busoniego w Bolzano i konkursie w Rio de Janeiro. Koncertowała w całej Europie, Ameryce Południowej, Australii, Stanach Zjednoczonych, Meksyku, na Kubie, w Japonii, Chinach i Tajlandii. Ma szeroki repertuar sięgający od Bacha, przez Mozarta, Beethovena, Chopina, Schumanna, aż po klasyków XX wieku. Dokonała wielu nagrań płytowych, telewizyjnych i radiowych. Brała udział w międzynarodowych festiwalach muzycznych w Bergen, Atenach, Taorminie, Warszawie, Adelajdzie, Perth, Berlinie i Dubrowniku.
Zasiadała wielokrotnie w jury Konkursów Chopinowskich, a także innych międzynarodowych konkursów. Od 1986 do 2007 roku prowadziła działalność pedagogiczną na Uniwersytecie Johannesa Gutenberga w Moguncji.
Życie prywatne: była żoną muzykologa Janusza Ekierta (zm. 2016).