Leszek Piotrowski
Biografia
Leszek Piotrowski urodził się w Rybniku. W 1962 roku ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Wrocławskim, a w 1964 zdał egzamin sędziowski. Orzekał jako sędzia w Sądzie Powiatowym w Wodzisławiu Śląskim. Od 1970 wykonywał zawód adwokata.
W PRL bronił opozycjonistów, m.in. Adama Słomkę. W czasie stanu wojennego internowano go do 22 lipca 1982 (przebywał w Katowicach, Strzelcach Opolskich, Uhercach, Rzeszowie Załężu).
W 1988 roku był współorganizatorem strajków górniczych w Jastrzębiu-Zdroju i uczestniczył w obradach Okrągłego Stołu.
W latach 1989–1993 zasiadał w Senacie I i II kadencji, uzyskując mandat z ramienia Komitetu Obywatelskiego i Porozumienia Obywatelskiego Centrum z województwa katowickiego. W wyborach parlamentarnych w 1993 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję. Pełnił także mandat posła III kadencji z listy Akcji Wyborczej Solidarność. Sprawował funkcję przewodniczącego zarządu wojewódzkiego Porozumienia Centrum w Katowicach. W latach 1997–1999, z rekomendacji PC, był sekretarzem stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości w rządzie Jerzego Buzka.
Odwołano go z tej funkcji w kwietniu 1999 za wysłanie do premiera listu, w którym skrytykował minister Hannę Suchocką, zarzucając jej m.in. nieudolny nadzór nad prokuraturą i brak efektów śledztwa w sprawie inwigilacji prawicy. Wkrótce w wywiadzie dla Gazety Wyborczej wezwał prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego do zawetowania zmian przepisów w Kodeksie karnym dotyczącym pornografii. Na skutek kontrowersyjnych wypowiedzi odszedł z klubu AWS i Porozumienia Polskich Chrześcijańskich Demokratów.
Praktykował jako adwokat. Był jednym z pełnomocników oskarżycieli posiłkowych w procesie przeciwko osobom związanym z pacyfikacją Kopalni Węgla Kamiennego Wujek; był obrońcą Ryszarda Boguckiego i Marka M. ps. Oczko, skazanego na 13 lat za kierowanie grupą przestępczą o charakterze zbrojnym oraz za zlecenie zabójstwa.
W wyborach w 2005 startował do Senatu jako kandydat PSL bez powodzenia. W 2006 został radnym sejmiku województwa Śląskiego z listy Polskiego Stronnictwa Ludowego z okręgu rybnickiego. W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007 bezskutecznie kandydował do Sejmu jako bezpartyjny z listy PSL w okręgu katowickim. Następnie wstąpił do PSL i z jego listy bez powodzenia kandydował w 2009 do Parlamentu Europejskiego.
Od kwietnia 2007 był pełnomocnikiem męża Barbary Blidy w sprawie jej śmierci.
Po ciężkiej chorobie zmarł 2 marca 2010 w sanatorium w Ciechocinku. Pogrzeb Leszka Piotrowskiego odbył się w parafii św. Antoniego w Syryni. Pochowany został na cmentarzu parafialnym w Rybniku.
W 2012 prezydent Bronisław Komorowski pośmiertnie odznaczył go Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.